Rit zondag 20 mei: Tatomium!

Deze zondag jagen we de kilometertellers nog eens voorbij de 100 km. Bestemming is Tatomium!

De lange route telt 104 km en passeert o.a. langs het Zennegat, de Medialaan in Vilvoorde, de abdij van Grimbergen en als kers op de taart: Tatomium!. Er zitten iets meer grote banen en rode lichten in dan gebruikelijk, maar ook mooie fietspaden langs de Zenne en het Kanaal Brussel-Willebroek. 

Na 28 km in Leest kan je kiezen om terug naar huis te draaien langs een kortere knooppuntenroute. Je komt dan in totaal op 69 km.

Verslag 5 mei: dé Leon van Vlaanderen

De nacht van vrijdag 4 op zaterdag 5 mei. Wat was me dat!! Ik zag wel elk uur van de nacht minstens twee keer. Hoe kwam dat? Ging ik op schoolreis, had ik examens, begon ik aan een nieuwe job,…. Neen niets van dat. Ik ging deelnemen aan de enige echte “Leon van Vlaanderen”.
 
Aah! Nog nooit van gehoord? Dat is zoiets als de Ronde van Vlaanderen, maar dan zonder die vlakke stukken waar die zogenaamde “profs” op kunnen recupereren. Neen dit is voor de echte bikkels die enkel gaan voor de venijnige hellingen liefst nog op kwasie onberijdbare kasseien. 
 
Met 12 waren we die zaterdag (als je vergelijkt met die “Ronde van Vlaanderen”, daar zijn er heel wat meer die denken dat parcours aan te kunnen). Neen de” Leon” is maar voor enkele uitverkorenen.
 
* De uitverkorenen…
 
In ieder geval beschikte ik die dag over superbenen. Op amper 30km op dit loodzware parcours trapte ik al tweemaal mijn spliksplinternieuwe ketting aan gort. Gelukkig bracht de kettinghons hier redding. Ook mijn handen bleken over dezelfde fenomenale krachten te beschikken want een schakelbeweging van mijn linkerhand resulteerde in het lostrekken van mijn voorderailleur die daar nochtans al jaren op hetzelfde plekje verankerd zat. Hier bracht de welbekende inbussleutel geassisteerd door Kurt dan weer oplossing. Lang leve de rugzak met halve werkplaats!
* Toch een verschil in stijl….
 
Na enkele levensgevaarlijke afdalingen aan duizelingwekkende snelheden slaagt onze berggeit Tom erin bij een omkeermaneuver te “vergeten” uit te klikken en daarbij de Vlaamse Ardennenbodem van dichtbij te gaan bestuderen. Terwijl dit achter de haag buiten ons zicht gebeurt krijgen wij van een local de trucs te horen om over kasseien te rijden. Alsof wij voor de eerste keer op kasseien reden. Sommigen onder ons hadden al uitgebreid ervaring opgedaan in Parijs Roubaix . Anderen reden al een of meerdere keren de Antwerpse kasseiklassieker.
 
* De bewoner van de Haaghoek
 
Na de beklimming van de Muur van Geraardsbergen en aansluitend de Kapelberg werd het tijd om ook een beetje aan cultuur te doen. Daarom werd er gepicknickt met de plaatselijke mattentaart op een wel heel mooi plekje. 
Nick en Kurt waren zeer vereerd dat zij nogmaals de Muur en Kapelberg mochten bedwingen om ons van deze lekkernij te voorzien. Ondertussen konden wij van het landschap genieten en een bezoekje brengen aan de kapel. Het aanzicht van onze picknick leverde direct en hoop aanvragen op om ook lid van onze club te mogen worden. Dat konden wij uiteraard niet zomaar toestaan. Bike Leon is enkel voor de uitverkorenen.
 
Na 70 km werden Els, Kurt met de niet zo wollen trui, Koen onze gast en ikzelf als Chinese vrijwilligers richting Oudenaarde gestuurd met de schier onmogelijke opdracht een plaatsje te versieren op de overvolle terrasjes. Daardoor stond er maar 85km op onze tellerkes met een onbekend aantal hoogtemeters. Dankzij de doortastende aanpak van Els slaagden we er toch in voor iedereen een plekje te versieren.
 
De anderen hadden er echter niet zoveel vertrouwen in en stuurden daarvoor een (hele?) tijd later Timo, Garry, Tom en Bram ter versterking. 
Ondertussen was de pols van Tom dusdanig pijn gaan doen dat hij de afkorting tot 105km kon aanvaarden.
 
* Tom op de Fortuinberg in Ronse. Eén van de weinige keren dat er een fotograaf klaar stond om hem boven op te wachten…
 
Waren die mannen in elk dorp met café ene gaan pakken? Hadden ze de broodnodige rustpauzes moeten inlassen? Of ben ik uit mijn nek aan het kletsen? Maar oneindig veel later kwamen parcoursbouwer Nick, onze voorzitter Kurt in het gezelschap van de onvermoeibare Stijn ons vergezellen op het terras. 143km op de tellers en hoeveel hoogtemeters mannen? Onderweg hadden ze uit schrik voor een demarrage van Koen (Band) diens ketting gesaboteerd zodat deze via een shortcut  ook vroegtijdig had moeten terugkeren.
 
* Het antwoord op de prijsvraag: ze waren in elk café ene gaan pakken. 
 
Tekst: Jan
Foto’s: Stijn, Nick en de man met het stubru-klakske
Strava: link hier

Zondag 6 mei: De omsingeling van Nijlen (83 km)

Twee weken terug probeerden we Nijlen al ééns te omsingelen. Het resultaat staat geboekstaafd als “het schampschot langs Nijlen”. Over het hoe en het waarom leest u alles in Jan’s verslag.
 
Nu zondag proberen we het dus opnieuw. Slagen we er deze keer wel in om Nijlen helemaal te omsingelen? “Stress!!! Zenuwen!!! Angstzweet!! Trillende handen!!! Bevende knieën!!!”, om het verslag van de vorige poging te citeren…  
 
Vertrek om 9h00 stipt aan Bar Leon voor 83 km. Samen uit samen thuis. Terrasjesweer. GPX: hier

 

Zondag 29 april: Doel = Doel

De prijs voor het mooiste aankondigingskaartje gaan we deze week niet winnen, maar het geeft toch een beeld. We vertrekken zondag om 9h00 aan Bar Leon en rijden dan door de Waaslandhaven tot in Doel. Daar rijden we een snel stuk van een viertal kilometer tot een uitzichtspunt over het Verdronken Land van Saefthinge.

Op dat uitzichtspunt moeten jullie een keuze maken: Terug naar huis via mooie polderbanen (totaal van 75 km – GPX) of eerst nog over de rode route langs Walsoorden, om een mooi panorama over de Westerschelde mee te pikken en dan langs diezelfde polderbanen terug (100 km – GPX).

De weergoden zijn nog in het ongewisse over de zondagochtend, maar een regenfrakske meenemen lijkt deze keer misschien toch geen onoverbodige luxe, zeker niet voor degenen die met een wollen truitje aan de start staan…

Dan ook nog twee dienstmededelingen:
– Zaterdag 5 mei is het Leon van Vlaanderen. Inschrijven tot nu zondag. Alle info hieronder. Niet twijfelen, doen!
– Eerste weekend van juni trekken we naar de Vogezen. Inschrijven voor zondag 6 mei.Niet twijfelen, doen!

Verslag 22 april: Het schampschot langs Nijlen

Zondagmorgen exact 15 leonders aan de start. We verwelkomen twee nieuwkomers Danny en Robin. Vertrek bij de laatste, eerste , middelste klokslag haalden we deze keer niet.

Ondergetekende poetste zijn fiets en had daarmee een geheimzinnig gepiep in zijn voorwiel gewekt. Bovendien deed hij een wat verwarde uitleg over intervaltraining en gebrek aan ervaring in het rijden op fiets GPS. De meest wakkeren onder ons fronsten waarschijnlijk nu al de wenkbrauwen.

Het eerste stuk was niet zo moeilijk. De fiets-o-strade is immers bekend terrein. Alhoewel de te volgen lijn op de GPS toch precies niet altijd volledig klopte met het werkelijk verloop. En dan moest het “moeilijkere” gedeelte nog komen. Stress!!! Zenuwen!!! Angstzweet (of lag dat aan de temperatuur?) trillende handen!!! Bevende knieën!!!

Jullie begrijpen vast wel dat het aanbod van Timo om een hem wat bekend parcours te volgen als een geschenk uit de hemel werd gezien. Althans door mij. Leuke weggetjes, maar even paniek toen het erop leek dat we te vroeg terug zouden zijn. Ja als het cafe nog niet open is dan kunnen we niet blijven plakken he.

Een korte stop met overleg leidde tot twee mogelijke opties. De verscheurende keuze werd helemaal op mijn schouders gelegd. Waarschijnlijk omdat ik mijn verantwoordelijkheid eerder op de dag al eens ontvlucht had.

Wat mij betreft weer een leuk zondagochtendritje dat op het einde nog steeds naar wat meer smaakte. Da’s eens iets anders dan content zijn dat ik er weer geraakt ben.

Dank aan Timo voor het gidsen in het tweede gedeelte. Om het urenlange, zenuwslopende en afmattende voorbereidend werk van Nick eer aan te doen beloof ik plechtig deze tocht in mijn eentje te rijden en op die manier ervaring op te doen in het rijden op GPS.

Leonders groeten, 

Jan (tekst) en Timo (beelden GoPro)

 

 

Zaterdag 5 mei: de Leon van Vlaanderen

Tijd om onze volgende uitstap praktisch wat te organiseren: de Leon van Vlaanderen op zaterdag 5 mei in Oudenaarde en omstreken.

Er is een lange route uitgetekend langs de mooiste krinkelkronkelwegen in de Vlaamse Ardennen. Op die route van 134 kilometer tref je alle  scherprechters van de Ronde Van Vlaanderen (Muur, Kwaremont, Paterberg, Koppenberg, Taaienberg, …), een beperkt aantal “vlakke” kasseistroken (Holleweg, Jagerij, Haaghoek, …) en heel wat wondermooie, minder bekende hellingen (Fortuinberg, Scherpenberg, Ganzenberg, La Houppe, …).
 
 134 kilometer op zo’n parcours is niet voor iedereen weggelegd (maar onderschat jezelf niet!). Daarom bieden we ook een aantal afkortingen aan.  Oudenaarde ligt centraal op de route en is dus nooit ver weg.
– Rijd je voor de Ganzenberg langs de grote baan terug kom je bijvoorbeeld op 85 km.
– Volg je het parcours tot aan het Muziekbos, strand je uiteindelijk op 100 km. De zwaarste kasseibergen kan je op die manier vermijden.
– Een andere optie is om af en toe een helling niet mee te pikken en te wachten op de groep. De Muur, Voskensstraat, Scherpenberg, Fortuinberg, Knokteberg, Kwaremont, Paterberg, enz. zijn bijvoorbeeld gemakkelijk te omzeilen.
 
Praktisch: We vertrekken om 7h30 met de auto aan Bar Leon. In Oudenaarde is er achteraf mogelijkheid om een douche te nemen in het Centrum Ronde Van Vlaanderen. Er zijn ook terrasjes genoeg om de dorstigen te laven.
 
Als je graag meegaat, ontvang ik graag voor zondagavond een mailtje op nick.schuermans[at]hotmail.com met volgende info:
– ik ga mee!
– ik heb een auto: ja/nee
– indien ja: plaats voor hoeveel personen en fietsen?
– opteer je voor de 134 km of denk je een kortere route te nemen? 85 km? 100 km? af en toe een berg overslaan? 
– varia
 

 

PS Meer info over de rit van nu zondag later deze week

Zondag 22 april: De omsingeling van Nijlen (81 km)

Geachte Leon Van Bon,

Nu zondag belooft het fantastisch fietsweer te worden. Op het programma staat een rit van 81 km. Vertrek langs de fietsostrade tot Duffel, dan de Nete tot Lier, dan een grote lus rond Nijlen, dan terug naar huis via Ranst en Wommelgem. Afspraak om 8h50. Vertrek klokslag 9h00. GPX-track hier. Kaartje hier beneden.

Als je ook in de tussentijd op zoek bent naar de zin van het leven:
– Frederic is vorige zondag na de rit zijn fietshelm vergeten op het terras – van Bar Leon. Iemand die hem kan opsporen? Graag een mailtje terug.
– Zaterdag rijden een aantal moedigen de Leon-versie van Luik-Bastenaken-Luik. Herdenk hen in uw gebeden.
– Nostalgie troef: Geniet van het flash-interview na de rit van vorige week. Lees ook de verslagen van de voorgaande ritten nog eens na. Bestudeer je plaats in het regelmatigheidscriterium
– Zondagnamiddag zendt Bar Leon de profversie van Luik-Bastenaken-Luik uit op groot glas. Wie ‘s morgens meefietst en de aankomst nog in Bike Leon tenue meepikt, verdient een douche.

Tot gauw!

Kuck

Zaterdag 21 april: de Leon van Luik!

Wie zich nog eens graag helemaal choco rijdt, krijgt nu zaterdag een uitgelezen kans met de Leon-versie van Luik-Bastenaken-Luik (146km-GPX)

We betalen geen 50 euro voor de officiële organisatie, maar volgen een alternatieve route. Vertrekken doen we in Ans. Van daar gaat het via een oude spoorwegbedding tot in Verviers. Na de lange, maar zachte beklimming van de Baraque Michel (674m, derde hoogste punt van België) en de afdaling tot Malmédy volgen we de finale van de klassieker voor meer dan 80km. Hellingen die dan nog op het programma staan: de Ferme Libert, de Rosier, de Maquisard, de Redoute, de Roche-aux-Faucons, de Saint-Nicolas en de klim naar de meet op de Rue Walthère Jamar. 

Afspraak op zaterdag om 7h00 aan Bar Leon. Wel graag een seintje op nick.schuermans[at]hotmail.com voor woensdagavond als je meegaat. We zijn al met vieren. Er is nog één plaats in de auto. Als er meer gegadigden zijn, moeten we een tweede auto inschakelen. Laat dus ook weten of je eventueel met de auto kan rijden.  

PS Zondag wordt er ook gewoon om 9h00 gefietst. Meer info daarover later deze week. 

Rit zondag 15 april: Holderdebolder door Haven en Polder

Deze zondag zoeken we het nog eens over de grens. We bieden een lange route aan van 88 km richting Ossendrecht en Woensdrecht (gpx) en een korte route van 62 km tot Berendrecht en terug (gpx). Vanaf 8h50 samenkomst aan Bar Leon. Vertrek om 9h00 stipt. Splitsing na 30 km ongeveer. 

Naast de mooie polder- en havenzichten, mag je je ook verwachten aan een  passage langs het parcours van het WK veldrijden 2014. Voor zij die na de Antwerpse Kasseiklassieker kampen met een kasseiverslaving is de beklimming van de Bossestraat in Woensdrecht (350 meter) niet meer dan een zoethoudertje. De rest van de route kent nog twee kortere kasseistrookjes en een extra beklimming van de Brabantse Wal. De rest van de route is zo vlak als een pannenkoek. Het snelle stuk ligt helemaal op het einde van de lange route: Strava-link

Voor wie graag nieuwe vrienden maakt, of voor wie net na het luiden van de kerkklokken aan Bar Leon verschijnt: Rijwielen Smets organiseert een rit van 80km om 10u:
https://www.facebook.com/events/156256655035279/

Fotoverslag Antwerpse Kasseiklassieker 8 april

Foto 1: De Antwerpse Kasseiklassieker werd van’t jaar verreden op de warmste 8 april sinds het begin van de metingen. Na weken van bibberen van de kou, konden we vandaag eindelijk dokkeren in de hitte. Om toch nog enigszins geloofwaardig terug in Bar Leon te verschijnen, stonden sommigen dan ook aan de start met een bespat koersklakske. 

Foto 2: Om de afwezigheid van de materiaalzak te compenseren, sleurde Jan drie kilo drinken mee op zijn rug. Wat er precies in zat, heeft hij ons niet verteld. Groene thee durven we wel uitsluiten. 

Foto 3: Velen vergeten dat er tussen de kasseien soms ook zwaar geklommen moet worden. Neem bijvoorbeeld de beklimming van de Kennedytunnel. De allerbesten reden er gezwind naar boven, maar achteraan het peloton werd er toch afgestapt. Op zo’n moment mag je niet vergeten dat zo’n GPS met 694 functies al snel een paar kilo weegt. Het zwaartepunt van je fiets komt dan ook helemaal vooraan te liggen. 

Foto 4: Strafste prestatie van de dag staat wat ons betreft op conto van Ben. Als derde rit van het jaar meteen de lange versie van de Antwerpse Kasseiklassieker: bewonderenswaardig. En dan onderweg ook nog eens de tijd kunnen nemen om volledig naturel te poseren bij een doordeweekse brievenbus: daar nemen wij ons bespat koersklakske voor af!